നിലക്കാത്ത നീർത്തുള്ളികൾ

ഇനിയുമുണ്ടൊരു കുടം കവിതകൾ,

ഈ കൊച്ചുക്കയറിന്റെ തുമ്പിലെ വാൽസന്ധിയിൽ,

പിന്നെ ഉതിരുമീ പേനക്കു നീ തന്ന, ചുംബനൂചൂരിന്റെ വേർപ്പറ്റ മാംസം.

നിന്റെ ചുംബനക്കല തീണ്ട മാംസം..

ചിറകടിച്ചുയരൊന്നരാത്മാവിലും

ചിന്നിച്ചിതറാൻ മുളപ്പിച്ച നോവുമാത്രം,

മൃതു വരികെയണഞ്ഞെന്റെ,

മൂർധാവിലെ തിമിരഭ്രാന്ത്രുകൾ-

മുക്തമാക്കുമ്പോൾ,

കുതിരുമീ ദേഹത്തിെലൊരുത്തുള്ളി ചോര നീ,

അടരാത്തൊരാനന്ദെമെന്തു വേെറെ,

അതിലകലാത്ത ദുഃഖങ്ങളെന്തു വേറെ..

കലി തുള്ളി പെയ്യുന്ന രാവർഷവും,

കേട്ടു കൊതിത്തീർന്നു പോകാത്ത

രാപ്പാടിയും,

രാക്ക് ചൊരിയുമ്പോളന്നെന്റെ

പിണ്ഡത്തിലെ  ചോറുമുണ്ണുമോ

കാട്ടുചെന്നായ്ക്കെളെ ? 

സ്മൃതിയിലെ മാലോകർ കപട-

നീർത്തുള്ളികൾ,

കരുവാക്കി യാത്ര ചോദിപ്പെതെന്തേ?

കണ്ടു പുലയാട്ടു പാടാത്തതാരുെമെന്തേ...?

ഇനിയുമുണ്ടൊരു ദീർഘയിടവേള

ഈ കൊച്ചു ധരിണിതൻ മാറത്തു-

മൺകൂനയിൽ,

പിന്നെ മറയുമാച്ചിന്തകൾക്കപ്പുറം,  ഞാനെന്റെ  ലോകം മെനഞ്ഞിടും മെല്ലെ-

ലോകദ്രോഹം മറന്നിടും ശീഘ്രം..